De veiligheidscode van je creditcard is een drie- of viercijferig getal dat je identiteit als kaarthouder extra verifieert bij online betalingen. Je vindt deze code op de kaart zelf, niet in je pas of app, zodat iemand die alleen je kaartnummer heeft er nog niets mee kan. De code staat los van je pincode en is uitsluitend bedoeld voor betalingen waarbij de kaart niet fysiek aanwezig is, zoals webwinkels en telefonische bestellingen.
Waar staat de veiligheidscode op je creditcard?
Bij de meeste creditcards, zoals Visa en Mastercard, staat de driecijferige code op de achterkant van de kaart. Je ziet daar een handtekeningstrip en direct rechts daarvan drie cijfers. Dat zijn de laatste drie cijfers van een reeks; de eerste vier cijfers die soms ook op de achterkant staan, zijn een deel van het kaartnummer en horen er niet bij.
American Express doet het anders. Bij Amex staat de viercijferige code op de voorkant van de kaart, iets boven het kaartnummer aan de rechterkant. Let daar dus op als je twijfelt: vier cijfers op de voorkant is typisch voor Amex, drie cijfers op de achterkant voor vrijwel alle andere merken.
Hoe heet de veiligheidscode precies?
De naam verschilt per kaartmaatschappij, maar het gaat altijd om hetzelfde principe. Een overzicht:
| Kaartmerk | Naam code | Positie | Aantal cijfers |
|---|---|---|---|
| Visa | CVV2 | Achterkant | 3 |
| Mastercard | CVC2 | Achterkant | 3 |
| American Express | CID | Voorkant | 4 |
In de praktijk worden alle varianten samengevat als CVC-code (Card Verification Code) of CVV-code (Card Verification Value). Webwinkels gebruiken vaak gewoon de term “beveiligingscode” of “veiligheidscode creditcard”, zodat je altijd weet wat er bedoeld wordt.
Wanneer moet je de code invullen?
Je vult de veiligheidscode in bij online aankopen waarbij je de creditcardgegevens handmatig invoert. Een webwinkel vraagt dan naar je kaartnummer, de vervaldatum en de beveiligingscode. Dat derde gegeven is de extra drempel: een crimineel die alleen je kaartnummer weet, heeft aan die informatie alleen niet genoeg.
Bij contactloos betalen in een winkel heb je de code niet nodig. Dan verifieert de chip in je kaart de transactie, en bij bedragen boven een bepaalde drempel vraagt de terminal om je pincode. De veiligheidscode speelt daarin geen rol.
Waarom staat de code niet in apps of op je afschrift?
Winkeliers en betaalplatformen mogen de beveiligingscode wettelijk niet opslaan nadat een betaling is verwerkt. Dat vereisen de regels van de Payment Card Industry (PCI DSS), de wereldwijde beveiligingsstandaard voor kaartbetalingen. Daardoor staat de code ook nooit in je bankapp of op een afschrift. Als iemand je betaalhistorie hackt, heeft hij of zij de code dus nog steeds niet te pakken.
Dat is ook de reden dat de code fysiek op de kaart staat en nergens anders. Heb je de kaart bij je, dan heb je de code. Ben je de kaart kwijt, dan blokkeer je hem direct via je bank of kaartuitgever, waarna de code waardeloos wordt.
Wat doe je als de code niet meer leesbaar is?
Door veelvoudig gebruik kan de handtekeningstrip slijten en de code vaag worden. In dat geval vraag je bij je bank of kaartuitgever een nieuwe kaart aan. Een bank kan de code niet telefonisch doorgeven, juist omdat het een veiligheidsmaatregel is die gebonden is aan de fysieke kaart. Een vervangende kaart krijgt een nieuwe, andere code.
Zo ga je veilig om met je veiligheidscode
- Geef de code nooit door via telefoon, e-mail of chat. Geen enkele bank of officiële winkel vraagt daar ooit om.
- Vul de code alleen in op beveiligde pagina’s met “https://” in het webadres.
- Bewaar de code nooit opgeschreven naast je kaart.
- Ontvang je een phishingmail die om je kaartnummer én beveiligingscode vraagt? Reageer niet en meld het bij je bank.
De veiligheidscode van je creditcard is een kleine maar gerichte beveiliging: drie of vier cijfers die alleen op de kaart staan en nergens worden opgeslagen. Zolang jij de kaart in handen hebt en de code voor jezelf houdt, is het een effectieve extra laag bescherming bij elke online betaling.
